W dniach 24-28 czerwca 2009 r. Oddziałowe Biuro Edukacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej w Warszawie organizuje II Rajd Szlakiem „Żołnierzy Wyklętych”.
Jest to projekt edukacyjny skierowany do młodzieży gimnazjalnej i ponadgimnazjalnej (przede wszystkim harcerzy) zainteresowanej historią (także w wymiarze lokalnym) oraz pielęgnowaniem tradycji walki o wolność i niepodległość Polski. Formuła, jaką jest rajd, pozwala na połączenie regionalnej edukacji historycznej z geograficzno-przyrodniczą. Młodzież będzie mogła poznać miejsca i postaci związane z walkami i działalnością antykomunistycznej partyzantki niepodległościowej swoich małych ojczyzn, spotkać się ze świadkami historii, zebrać relacje od jeszcze żyjących świadków.
Rajd odbędzie się w na terenie powiatów: ciechanowskiego, makowskiego, mławskiego, sierpeckiego, żuromińskiego, ostrołęckiego, płockiego, płońskiego, przasnyskiego, pułtuskiego i nowodworskiego.
Punkty wyjściowe: 1. Trasa z Ostrołęki, 2. Trasa z Mławy, 3. Trasa z Płocka, 4. Trasa z Ciechanowa. Punkt zborny: Ciechanów (organizatorzy przewidują na zakończenie rajdu w sobotę wieczorem ognisko oraz w niedzielę o godzinie 8.30 uroczystą Mszę Świętą z apelem poległych a także inscenizację ataku na posterunek NKWD w Ciechanowie i odbicia więźniów w wykonaniu Grupy Rekonstrukcji Historycznej).
Każdy z patroli idących wyznaczoną przez organizatorów trasą będzie miał swojego Patrona – dowódcę partyzanckiego operującego na danym terenie i każdego dnia dostanie do wykonania różnego rodzaju zadania. Patrol idący z Ostrołęki będzie związany z osobą Zacheusza Nowowiejskiego „Jeża”; Patrol idący z Mławy będzie związany z osobą Wacława Grabowskiego „Puszczyka”; Patrol idący z Płocka będzie związany z osobą Franciszka Majewskiego „Słonego”. Patrol idący z Ciechanowa będzie związany z osobą Mieczysława Dziemieszkiewicza „Roja”.
Każdy z patroli może liczyć od 10 do 15 osób łącznie z dowódcą. Wyjście na szlak będzie rozpoczynało się każdego dnia o godzinie 9.00.
Projekt realizowany jest we współpracy z lokalnymi samorządami i organizacjami społecznymi. Przewidziany jest udział Grupy Rekonstrukcji Historycznej.
W związku z przedsięwzięciem zostanie wydrukowana okolicznościowa broszura dotycząca działalności powojennej konspiracji niepodległościowej na terenie północnego Mazowsza oraz pocztówki z wizerunkami i biogramami patronów patroli, na które będzie podzielona młodzież uczestnicząca w rajdzie.
Patroni patroli: 
st. sierż. Mieczysław Dziemieszkiewicza „Rój” – ur. 28 stycznia 1925 r. w Zagrobach, pow. Łomża. Przed wojną ukończył szkołę powszechną. W latach okupacji niemieckiej uczęszczał na kursy tajnego nauczania w Makowie Mazowieckim. Wiosną 1945 został wcielony do LWP, skąd zbiegł i wstąpił do oddziału partyzanckiego NSZ-NZW /Narodowych Sił Zbrojnych-Narodowego Zjednoczenia Wojskowego/ ppor. Mariana Kraśniewskiego „Burzy”. Był dowódcą drużyny. Uczestniczył w wielu akcjach przeciwko funkcjonariuszom UB, komunistycznej agenturze oraz na posterunki MO. W 1947 r. objął funkcję komendanta Powiatu „Ciężki” – „Wisła” pow. Ciechanów, część pow. Płońsk i Mława) i zarazem dowódcy oddziału partyzanckiego operującego na tym terenie. Jego oddział liczący przeciętnie 15-20 żołnierzy, działał zazwyczaj podzielony na dwa lub trzy patrole. Po rozbiciu latem 1949 r. komendy okręgu podporządkował się nowemu komendantowi, chor. Witoldowi Boruckiemu „Babiniczowi”. Spośród ważniejszych akcji wykonanych przez Dziemieszkiewicza należy wymienić, np. rozbrojenie posterunków MO w Gąsocinie, likwidację szefa PUBP w Ciechanowie Tadeusza Mazurowskiego. Po rozbiciu komendy okręgu kierowanej przez Boruckiego nadal utrzymywał się w terenie. Na przełomie 1949 i 1950 r. podjął próbę odbudowania struktur XVI Okręgu NZW. Chcąc odciążyć pow. Ciechanów, poddawany stale terrorystycznym operacjom UB, w 1950 r. rozszerzył działalność na pow. Pułtusk, Nowy Dwór Mazowiecki, Wołomin, Mińsk Mazowiecki, Garwolin, okresowo tam przechodząc. Wydany przez agenturę, poległ 14 IV 1951 r. w walce z grupą operacyjną UB i KBW w Szyszkach, pow. Pułtusk. Przeciwko dwóm partyzantom rzucono do akcji ok. 300 żołnierzy i funkcjonariuszy.

por. Franciszek Majewski „Słony” – ur. 30 III 1919 r. w Bielsku koło Płocka.
W l. 1938-1939 podoficer zawodowy w 8. Płockim Pułku Artylerii Lekkiej. We wrześniu 1939 r. uczestnik bitwy pod Mławą. Od 1942 r. żołnierz AK, dowódca plutonu bojowego Kedywu Obwodu Płock AK. Po wkroczeniu wojsk sowieckich ujawnił się wraz z całym sztabem Obwodu Płock i Inspektoratu Płocko-Sierpeckiego AK.
Zagrożony aresztowaniem, od wiosny 1946 r. ponownie w konspiracji. Żołnierz ROAK w Obwodzie „Mewa” (powiaty: Sierpc, Płońsk, Płock, Lipno, Rypin, Mława). Podczas amnestii 1947 r. odmówił wykonania rozkazu o ujawnieniu się i z wiernymi sobie żołnierzami kontynuował walkę. Między innymi osobiście dowodził walką z grupami operacyjnymi UB i MO we wsi Chudzynek, pow. Płock, w czasie której zabito Władysława Rypińskiego „Rypę”, dowódcę pepeerowskiego „szwadronu śmierci” skrytobójczo mordującego byłych żołnierzy AK i członków PSL. W październiku 1947 r. podporządkował oddział 11. Grupie Operacyjnej NSZ (w strukturach NZW). Objął wówczas dowództwo nad wszystkimi oddziałami zbrojnymi grupy. 26 IX 1948 r. w Węgrzynowie koło Sierpca otoczony przez grupę operacyjną UB, MO i KBW, po 6 godzinach samotnej walki, nie chcąc się poddać, popełnił samobójstwo.

por. Wacław Grabowski „Puszczyk” – żołnierz AK, w latach 1943-1944 w szeregach Kedywu i oddziału partyzanckiego Obwodu Mława. Po wejściu Armii Czerwonej kontynuuje działalność niepodległościową w ROAK. Uczestnik wielu spektakularnych akcji samoobrony, na przykład współdowodzący w operacji rozbicia więzienia w Mławie w 1945 r. Po amnestii w 1947, w której się nie ujawnił, ukrywał się a następnie działał samodzielnie na czele niedużej grupy partyzanckiej na terenie pow. Mława, Działdowo i Ciechanów, Przasnysz. W końcowym okresie działalności nawiązał kontakt z M. Dziemieszkiewiczem „Rojem”. Na podstawie donosu do PUBP w Mławie mieszkańca Niedziałki (gm. Turza Mała) Wacława Głuszka, funkcjonariusze zlokalizowali miejsce pobytu oddziału i 5 lipca 1953 r. grupa operacyjna licząca 1300 żołnierzy KBW wspomaganych przez funkcjonariuszy UB i MO wymordowała cały oddział wraz z dowódcą stacjonujący w Niedziałkach. Po zakończeniu operacji funkcjonariusze UB aresztowali w powiecie mławskim wiele osób oskarżanych o wspieranie oddziału „Puszczyka”.

Ppor. Zacheusz Nowowiejski „Jeż”, „Żuk”, „Kalina” – żołnierz AK Obwodu Mława, od 1943 r. dowódca drużyny w oddziale partyzanckim działającym na terenie powiatu mławskiego pod komendą ppor. Stefana Rudzińskiego „Wiktora”. Uczestnik wielu akcji bojowych przeciw Niemcom. W latach 1945 – 1946 kontynuował działalność niepodległościową w szeregach ROAK. Komendant Obwodu ROAK Przasnysz (kryptonim „Las”) wchodzący w skład Inspektoratu „Mazowsze” tejże organizacji. 3 czerwca 1945 r. dowodził operacją wykonaną przez oddziały ROAK odbicia z aresztu PUBP w Mławie kilkudziesięciu więźniów politycznych,. Dowodząc oddziałem partyzanckim ROAK wykonał szereg spektakularnych akcji z zakresu samoobrony przed UB i NKWD, m.in. rozbił grupy operacyjne bezpieki pomiędzy Janowem i Starą Wsią oraz pod Chorzelami. Podlegały mu oddziały partyzanckie E. Dobrzyńskiego „Orzyca” i I. Bukowskiego „Burzy” (ten ostatni objął swą działalnością także teren b. Prus Wschodnich). Poległ 6 grudnia 1946 r. we wsi Zembrzuz, osaczony przez grupę operacyjną bezpieki i „ludowego” WP (ranny, ostatnią kulę przeznaczył dla siebie).