Dłużniczka kontra wierzyciele. Ostatnie słowo należało do Sądu Najwyższego

Sprawa komorniczej egzekucji z nieruchomości, prowadzonej przez komornika przy Sądzie Rejonowym w Ostrołęce, trafiła aż do Sądu Najwyższego. Dłużniczka sięgnęła po skargę nadzwyczajną, ale bez skutku. Sąd Najwyższy odrzucił jej zażalenie jako niedopuszczalne.

Postanowienie zapadło 13 października 2026 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych.

Egzekucja trwa od lat

Chodzi o egzekucję z nieruchomości, którą prowadzi komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym w Ostrołęce. Wnioskowało o nią pięcioro wierzycieli. Sygnatura akt komorniczych wskazuje, że sprawa sięga 2015 roku. 

Dłużniczka wniosła skargę nadzwyczajną. Sąd Rejonowy w Łomży postanowieniem z 27 lipca 2026 roku odrzucił ją. Uznał, że kobiecie nie przysługuje samodzielne prawo do wniesienia takiego środka. Dłużniczka nie dała za wygraną i złożyła zażalenie do Sądu Najwyższego, domagając się uchylenia tej decyzji.

Sąd Najwyższy: zażalenie niedopuszczalne

Sąd Najwyższy nie zajął się meritum sprawy. Odrzucił zażalenie z przyczyn formalnych.

Jak wyjaśnił w uzasadnieniu, katalog orzeczeń, na które można złożyć zażalenie do Sądu Najwyższego, jest „ściśle limitowany”. Kodeks postępowania cywilnego przewiduje je m.in. na odrzucenie skargi kasacyjnej, na odrzucenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oraz na uchylenie wyroku przez sąd drugiej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Postanowienie sądu w Łomży, które odrzuciło skargę nadzwyczajną, nie mieści się w żadnej z tych kategorii. „Nie przysługuje zatem na nie zażalenie do Sądu Najwyższego” – stwierdził SN.

Postanowienie Sądu Najwyższego jest ostateczne.

Skarga nadzwyczajna nie dla każdego

Sprawa pokazuje, że ze skargi nadzwyczajnej nie można skorzystać na własną rękę. To wyjątkowy środek, wprowadzony w 2018 roku, który pozwala podważyć prawomocne orzeczenia. Nie może go jednak wnieść sama strona postępowania.

Uprawnieni są tylko wskazani w ustawie o Sądzie Najwyższym: m.in. Prokurator Generalny i Rzecznik Praw Obywatelskich, a w określonych sprawach także inne organy, np. Rzecznik Praw Dziecka czy Rzecznik Praw Pacjenta. Osoba, która uważa, że w jej sprawie doszło do niesprawiedliwości, może jedynie zwrócić się do jednego z nich z prośbą o wniesienie skargi.