Ostrołęka pamięta: Obchody 44. rocznicy wprowadzenia stanu wojennego [WIDEO, ZDJĘCIA]

W sobotę, 13 grudnia, w Ostrołęce odbyły się uroczystości upamiętniające jedne z najciemniejszych kart w powojennej historii Polski. W 44. rocznicę wprowadzenia stanu wojennego, mieszkańcy, samorządowcy oraz parlamentarzyści oddali hołd ofiarom komunistycznych represji.

Główne obchody rozpoczęły się w ostrołęckim kościele farnym, gdzie odprawiona została uroczysta msza święta. Nabożeństwo sprawowano w intencji osób, które ucierpiały wskutek działań ówczesnego aparatu władzy – internowanych, bitych, pozbawionych pracy oraz tych, którzy za wolność zapłacili najwyższą cenę.

Hołd pod krzyżem patrona "Solidarności"

Po zakończeniu liturgii uczestnicy uroczystości przemieścili się na teren przed świątynią. Tam, pod krzyżem poświęconym pamięci bł. ks. Jerzego Popiełuszki – kapelana „Solidarności” i symbolu niezłomnej walki o prawdę i niepodległość – złożono wiązanki kwiatów oraz zapalono znicze.

W uroczystościach wzięli udział przedstawiciele władz państwowych i samorządowych. Byli wśród nich m.in. parlamentarzyści: posłowie Marcin Grabowski i Arkadiusz Czartoryski oraz senator Robert Mamątow, samorządowcy: wiceprezydent Ostrołęki Elżbieta Mierzejewska-Nicewicz, przewodniczący Rady Miasta Wojciech Zarzycki oraz radna Anna Gocłowska. Hołd ofiarom oddały również delegacje związków zawodowych z kluczowych zakładów pracy regionu, w tym przedstawiciele ENERGA Elektrownie Ostrołęka, Stora Enso, SM CENTRUM oraz Xella Polska. Nie zabrakło pocztów sztandarowych i liderów NSZZ „Solidarność” Ostrołęka oraz delegacji z Muzeum Żołnierzy Wyklętych.

Spotkanie zakończyło się wspólnym wspomnieniem trudnych chwil, które ukształtowały drogę Polski do wolności.

Rys historyczny: Co wydarzyło się 13 grudnia 1981 roku?

Przypomnijmy tło historyczne wydarzeń, które wspominano w Ostrołęce. 13 grudnia 1981 roku, w niedzielny poranek, Polskie Radio i Telewizja zamiast standardowego programu nadały wystąpienie generała Wojciecha Jaruzelskiego. Poinformował on o ukonstytuowaniu się Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego (WRON) i wprowadzeniu na terenie całego kraju stanu wojennego.

Decyzja ta była wymierzona w rosnącą w siłę „Solidarność” i dążenia społeczeństwa do demokratyzacji kraju. Władza komunistyczna, w obawie przed utratą kontroli, zdecydowała się na rozwiązanie siłowe.

Już pierwszej nocy rozpoczęła się akcja „Azalia”, mająca na celu sparaliżowanie łączności, oraz akcja „Jodła”, w ramach której internowano tysiące działaczy opozycyjnych. Zawieszono działalność związków zawodowych i organizacji społecznych, wprowadzono godzinę milicyjną, cenzurę korespondencji oraz zakaz przemieszczania się bez przepustek. Pacyfikacja strajków (m.in. w kopalni „Wujek”, gdzie zginęło 9 górników) oraz brutalne działania ZOMO stały się tragicznym symbolem tamtego okresu.

Stan wojenny został zawieszony 31 grudnia 1982 roku, a zniesiony dopiero 22 lipca 1983 roku. Dokładna liczba ofiar śmiertelnych tamtego okresu do dziś budzi spory historyków, szacuje się ją jednak na kilkadziesiąt do ponad stu osób.