VII Ostrołęckie Spotkanie Charyzmatyczne

VII Ostrołęckie Spotkanie Charyzmatyczne
Data: 22-01-2007
30 stycznia Hala Sportowa im. A.Gołasia była wypełniona „charyzmatykami”. Ponad 1800 osób z Polski uczestniczyło w pierwszym dniu VII Ostrołęckim Spotkaniu Charyzmatycznym. Organizatorem tego czuwania jest Wspólnota Odnowy w Duchu Świętym „Wypłyń na głębię” z parafii Zbawiciela Świata, z pomocą osób z okolicznych wspólnot. Gościem głównym tegorocznego spotkania był Jude Muscat z Malty, członek Międzynarodowych Służb Odnowy (ICRS). Zdumiewał dynamizmem wypowiedzi, zapałem ewangelizacyjnym i wielką dyspozycyjnością do modlitwy za uczestników spotkania.

Pierwszy dzień oparty był o tekst z Iz 6, 8 przedstawiający powołanie proroka. Tematyka krążyła wokół zagadnienia posłania. Każdy chrześcijanin zostaje przez Boga wybrany do jedynej i wyjątkowej misji, Bóg szanując ludzkie wybory czeka na decyzję człowieka. Potrzeba dużo odwagi i świadomości swojego wybrania by powiedzieć „Oto ja poślij mnie”
Wśród obecnych gości byli: Małgorzata Stuła – Topolska Wiceprzewodnicząca Zespołu Koordynatorów Odnowy w Duchu Świętym, Darek Jeziorny członek Międzynarodowych Służb Odnowy (ICRS), kilkunastu kapłanów opiekunów wspólnot oraz setki aktywnych katolików ze wspólnot północno-wschodniej Polski.
Oprawą muzyczną zajmował się znany w kręgach „Odnowy” i nie tylko, zespół Mocni w Duchu z Łodzi, pantomimę przedstawiła grupa ProMisja z Torunia.
Finałem tego dnia była Eucharystia sprawowana przez wszystkich obecnych kapłanów pod przewodnictwem Księdza Biskupa Stanisława Stefanka.

Drugi dzień OSCh zgromadził ponad 1000 osób. Temat dnia – służba, zaczerpnięty został z Ewangelii Jana 12, 13-17, mówiącej o obmywaniu nóg swoim uczniom. Służąc innym chrześcijanin przyczynia się do przebudowy relacji między ludźmi i do uświęcania świata.
Zwieńczeniem dnia była Eucharystia pod przewodnictwem Księdza Biskupa Tadeusza Bronakowskiego. Miała ona swoje niezapomniane momenty, kiedy przez kilka minut cała sala tańczyła z radości chwaląc głośno Boga.

Całe spotkanie było niesamowitym czasem doświadczania żywego Kościoła i mocy Ducha Świętego, który z nas tworzy tę wspólnotę. Było mnóstwo modlitwy spontanicznej i żarliwej, wiele śpiewów, które nawet chłodnych uczestników rozpalały niemalże do czerwoności, nie zabrakło też chwil dobrej chrześcijańskiej zabawy.