Władze Ostrołęki wprowadzają nową procedurę. Chodzi o budowę dróg przy nowych inwestycjach

Prezydent Ostrołęki Paweł Niewiadomski podpisał zarządzenie wprowadzające nową, uporządkowaną procedurę zawierania umów dotyczących budowy lub przebudowy dróg publicznych, spowodowanych inwestycjami niedrogowymi. Chodzi o sytuacje, w których nowa inwestycja wymaga rozbudowy pobliskiej infrastruktury drogowej. Inwestor będzie musiał partycypować w kosztach budowy takiej drogi!

Zarządzenie nr 265/2026 wprowadza "Procedurę zawierania i obsługi umów określających szczegółowe warunki budowy lub przebudowy dróg publicznych spowodowanych inwestycjami niedrogowymi". Dokument ma charakter organizacyjny i reguluje wewnętrzny tryb postępowania urzędu miasta w sprawach, w których inwestor planujący budowę obiektu niedrogowego - na przykład marketu, hali produkcyjnej czy osiedla mieszkaniowego - może zostać zobowiązany do budowy lub przebudowy drogi publicznej albo partycypacji w kosztach takiej inwestycji.

Jak zaznaczono w zarządzeniu, procedura nie zastępuje postępowań administracyjnych ani nie ogranicza kompetencji organów wynikających z odrębnych przepisów. Za prowadzenie spraw objętych nową procedurą odpowiada Wydział Drogownictwa Urzędu Miasta Ostrołęki. To właśnie ten wydział będzie ustalał zakres niezbędnych uzgodnień, pozyskiwał w razie potrzeby stanowiska innych komórek organizacyjnych urzędu oraz prowadził bezpośrednie uzgodnienia z inwestorami.

Indywidualne podejście do każdej sprawy

Przykładowo: inwestor chce budować blok mieszkalny wielorodzinny, ale przy tej okazji potrzebna jest przebudowa drogi publicznej. W takim przypadku miasto będzie zawierać z nim umowę, w której zapisano m.in., że inwestor na własny koszt i własnym staraniem zobowiuązuje się wykonać dokumentację projektową, uzgadniając ją z miastem. 

Mało tego - w umowie czytamy:

Z chwilą przekazania dokumentacji Miastu albo najpóźniej z chwilą odbioru końcowego Inwestor przenosi nieodpłatnie na Miasto majątkowe prawa autorskie do dokumentacji projektowej w zakresie koniecznym do korzystania, utrzymania, remontu, przebudowy, rozbudowy, modyfikacji i dalszego wykorzystania inwestycji drogowej.

Inwestor będzie musiał uzyskać też wszystkie pozwolenia na własny koszt i ryzyko, a także wykonać przebudowę układu komunikacyjnego. A do tego "zobowiązuje się zapewnić nadzór prowadzonych robót budowlanych i wyznaczyć kierownika budowy lub kierownika robót branży wiodącej oraz wyznaczyć inspektora nadzoru". Podobnie przy okazji potrzebnej wycinki drzew - to też będzie leżało po stronie inwestora. Umowy mają być też objęte karami umownymi i gwarancją.

Zgodnie z nowymi zasadami, zakres obowiązku inwestora będzie ustalany indywidualnie, w zależności od faktycznego wpływu danej inwestycji niedrogowej na drogę publiczną oraz niezbędnego zakresu jej budowy lub przebudowy. Podstawę ustaleń mają stanowić dokumenty zgromadzone w konkretnej sprawie - wniosek inwestora, dokumentacja projektowa lub koncepcyjna, a w razie potrzeby również analiza komunikacyjna oraz stanowiska właściwych komórek urzędu.

Co istotne, procedura przewiduje proporcjonalność działań do stopnia złożoności sprawy - w prostych przypadkach urząd nie będzie wymagał dodatkowych dokumentów ani analiz, które nie są niezbędne do ustalenia zakresu obowiązku inwestora. Analiza komunikacyjna nie będzie wymagana automatycznie w każdej sprawie - o potrzebie jej sporządzenia i zakresie zdecyduje Wydział Drogownictwa, biorąc pod uwagę skalę, funkcję i przewidywane oddziaływanie danej inwestycji na układ drogowy.

Tabela pomocnicza do szacowania partycypacji inwestora

Jednym z elementów nowej procedury jest tabela orientacyjna, która ma pomagać urzędnikom we wstępnym szacowaniu poziomu partycypacji inwestora w kosztach inwestycji drogowej. Tabela określa bazowe wskaźniki orientacyjne (w złotych za metr kwadratowy powierzchni użytkowej) dla różnych typów inwestycji – od budynków jednorodzinnych, przez markety, hotele i restauracje, po stacje paliw czy obiekty sportowe.

Przykładowo, dla budynku jednorodzinnego wskaźnik ten wynosi 20 zł/m², dla marketu powyżej 2000 m² – 65 zł/m², a dla stacji paliw, myjni czy salonu samochodowego – 60 zł/m². Wskaźniki te mogą być korygowane, zazwyczaj w granicach do ok. 20 proc., w zależności od takich czynników jak prognozowana generacja ruchu, udział ruchu ciężkiego czy sposób dostępu do drogi publicznej.

Jak jednak wyraźnie zastrzeżono w dokumentach, tabela ma charakter wyłącznie pomocniczy i negocjacyjny - nie stanowi taryfy, opłaty ani samodzielnej podstawy ustalenia zobowiązania inwestora. Ostateczna wysokość partycypacji musi każdorazowo odpowiadać rzeczywistemu zakresowi obowiązku inwestora i będzie ustalana indywidualnie w umowie zawieranej między miastem a inwestorem.

Zarządzenie przewiduje również możliwość wymagania od inwestora odpowiedniego zabezpieczenia wykonania zobowiązań, jeżeli charakter lub wartość umowy będzie to uzasadniać. Wśród dopuszczalnych form zabezpieczenia wymieniono m.in. gwarancję bankową, gwarancję ubezpieczeniową, weksel własny in blanco wraz z deklaracją wekslową, a także oświadczenie o poddaniu się egzekucji w trybie Kodeksu postępowania cywilnego. Jeśli zabezpieczeniem ma być gwarancja bankowa lub ubezpieczeniowa, powinna być ona nieodwołalna, bezwarunkowa i płatna na pierwsze żądanie, a jej wzór będzie wymagał wcześniejszej akceptacji miasta.

Cel - jasne zasady na każdym etapie procesu

Wprowadzona procedura reguluje cały proces - od wszczęcia sprawy (na wniosek inwestora lub z urzędu), przez ustalenie zakresu obowiązków, uzgodnienie i zawarcie umowy, aż po realizację, odbiór i przekazanie wykonanych robót na rzecz miasta. Jak wynika z zarządzenia, celem nowych przepisów jest sprawniejsze i bardziej przejrzyste ustalanie, czy w danej sprawie zachodzą podstawy do zastosowania art. 16 ustawy o drogach publicznych, a także ujednolicenie sposobu prowadzenia tego typu spraw przez urząd miasta.