Muzeum Etnograficzne w Krakowie w najnowszym wpisie z cyklu #ObiektTygodnia przybliża historię czółka – elementu kobiecego stroju kurpiowskiego.
Choć mieszkańcy Puszczy Zielonej żyli w skromnych warunkach na mało urodzajnych, piaszczystych ziemiach, w świątecznych i weselnych strojach nie szczędzili przepychu. Najlepszym tego przykładem jest czółko – efektowne nakrycie głowy.
Kurpiowskie arcydzieło
Wykonanie czółka wymagało nie lada umiejętności. Umieszczone na głowie czółko częściowo zakrywało czoło i nadawało noszącej je kobiecie wyjątkowego dostojeństwa. Wysokość i bogactwo zdobień sprawiały, że było to nakrycie głowy niemające odpowiednika w innych regionach Polski.
Czółko odgrywało kluczową rolę w najważniejszych momentach życia kobiety. Zakładały je panny młode oraz druhny podczas uroczystości weselnych. Szczególnie symboliczny był moment zdjęcia czółka podczas tradycyjnych oczepin – ten gest oznaczał przejście dziewczyny do grona mężatek i zamknięcie pewnego etapu w jej życiu.
- Dziś tę tradycyjną ozdobę można zobaczyć przede wszystkim podczas uroczystości religijnych w Myszyńcu oraz w występach zespołów folklorystycznych - przypomina Muzeum Etnograficzne.