Koszmar 13-latka. Proces Marzeny K. odroczony bez terminu. Dlaczego?

Sąd Apelacyjny w Białymstoku zajął się jedną z najbardziej wstrząsających spraw, jakie w ostatnich latach rozstrzygał ostrołęcki Sąd Okręgowy. Dotyczy ona usiłowania pozbawienia życia trzynastoletniego, niepełnosprawnego chłopca przez jego matkę - poprzez długotrwałe, celowe i szczególnie okrutne zaniedbanie. Sąd apelacyjny odroczył postępowanie bezterminowo i zdecydował o sporządzeniu nowej opinii biegłych.

Jak wynika z ustaleń Sądu Okręgowego w Ostrołęce, który wydał wyrok w pierwszej instancji, sprawa dotyczy trzynastoletniego chłopca z poważnymi schorzeniami, który od urodzenia pozostawał osobą całkowicie zależną od opieki innych. Kacper wymaga stałej obecności opiekuna, karmienia, nawadniania oraz rehabilitacji.

Postępowanie dotyczy matki chłopca, Marzeny K., oskarżonej o działanie w zamiarze bezpośrednim, ukierunkowanym na pozbawienie życia własnego syna.

Zgodnie z ustaleniami sądu, przez blisko pięć miesięcy chłopiec pozostawał w warunkach skrajnie niehumanitarnych. Matka miała umieścić go w wynajmowanym mieszkaniu i odizolować od otoczenia. Dziecko przebywało tam bez stałej opieki, bez dostępu do odpowiedniej ilości jedzenia i płynów, bez higieny oraz bez możliwości uzyskania pomocy w sytuacji zagrożenia zdrowia lub życia.

Pomieszczenia były zaciemnione i zanieczyszczone, a chłopiec pozostawał w nich samotnie - zarówno w dzień, jak i w nocy.

Zgodnie z ustaleniami sądu, oskarżona pojawiała się w mieszkaniu nieregularnie, a zdarzało się, że pozostawiała dziecko bez jakiejkolwiek opieki przez kilka dni z rzędu. W tym czasie - jak ustalono - koncentrowała swoją aktywność życiową na relacjach osobistych i wyjazdach, zaniedbując całkowicie obowiązki wobec niepełnosprawnego syna.

W chwili, gdy służby ujawniły sprawę, stan chłopca był dramatyczny. Był on w stanie skrajnego niedożywienia i odwodnienia, utracił znaczną część masy ciała, a jego organizm wykazywał liczne, poważne zaburzenia. Dziecko było skrajnie osłabione, z minimalną aktywnością ruchową, a jego stan określono jako bezpośrednio zagrażający życiu.

Zamiar bezpośredni

Jak ustalono w pierwszej instancji, oskarżona była w pełni poczytalna, a jej zdolność do rozpoznania znaczenia czynu oraz pokierowania własnym postępowaniem nie była zniesiona ani ograniczona.

Sąd Okręgowy w Ostrołęce uznał, że całokształt zachowania oskarżonej – długotrwałość, powtarzalność oraz skrajne lekceważenie podstawowych potrzeb życiowych dziecka – świadczy o działaniu z zamiarem bezpośrednim oraz ze szczególnym okrucieństwem. W konsekwencji przypisano jej czyn usiłowania zabójstwa.

Sąd Okręgowy w Ostrołęce wymierzył oskarżonej karę 25 lat pozbawienia wolności. Dodatkowo orzekł obowiązek zapłaty na rzecz pokrzywdzonego kwoty 100 000 złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

Apelację od wyroku wywiodła obrona oskarżonej.

Sąd apelacyjny: potrzebna nowa opinia biegłych

Sąd Apelacyjny w Białymstoku, po naradzie, podjął decyzję, która oznacza znaczne wydłużenie postępowania. Uznał bowiem, że konieczna jest nie uzupełniająca, ale zupełnie nowa opinia sporządzona przez biegłych z zakresu psychologii i psychiatrii. Opinia ma dotyczyć kwestii poczytalności oskarżonej w okresie objętym zarzutami, a także jej aktualnego stanu zdrowia psychicznego.

W związku z tym sąd odroczył proces bezterminowo.