Ostrołęcka „Solidarność” uczciła 32. rocznicę podpisania Porozumień Sierpniowych [ZDJĘCIA]

Uroczystą mszą świętą i złożeniem kwiatów pod krzyżem upamiętniającym ks. Jerzego Popiełuszkę przy kościele pw. Nawiedzenia NPM ostrołęcka NSZZ „Solidarność” uczciła 32. rocznicę podpisania porozumień sierpniowych.

- NSZZ „Solidarność” nie jest lewicowy ani prawicowy. Jest po prostu chrześcijański - mówił podczas uroczystości Kazimierz Białczak, przewodniczący związku w Ostrołęce. - Powstał dla ludzi, by bronić praw prostego człowieka. I znów po raz kolejny zastanawiamy się, co nam dały przemiany wywalczone w latach osiemdziesiątych ubiegłego stulecia. W ostatnich latach Polską rządzą ugrupowania polityczne o liberalnym lub skrajnie liberalnym nastawieniu, lekceważąc pracowników i samą rolę związków zawodowych. Efektem tego jest ogromne obniżenie nastrojów społecznych, bieda, bezrobocie, brak godziwej płacy i ucieczka milionów młodych ludzi poza granice. Ostatnie pięć lat rządów bardzo osłabiły nasz naród. Najwięcej cierpi na tym zwykły, niewinny człowiek - mówił dalej Białczak.

Po mszy w asyście sztandarów przedstawiciele władz centralnych i samorządowych z prezydentem Januszem Kotowskim i przewodniczącym ostrołęckiej NSZZ „Solidarność”  na czele złożyli kwiaty pod krzyżem upamiętniającym ks. Jerzego Popiełuszkę.

31 sierpnia 1980 roku, w Gdańsku podpisano porozumienie pomiędzy Międzyzakładowym Komitetem Strajkowym reprezentującym ponad 700 zakładów pracy, a delegacją rządową. Dzień wcześniej doszło do zatwierdzenia podobnego porozumienia w Szczecinie, a w kolejnych dniach w Jastrzębiu-Zdroju i Hucie Katowice.

W zapisie porozumień była mowa o powołaniu nowych związków zawodowych, bo dotychczasowe nie spełniły swojej roli. Dzięki temu można było zarejestrować NSZZ „Solidarność”, która stała się reprezentantem 10-milionowej rzeszy Polaków. Związek został ostatecznie zarejestrowany 10 listopada tego samego roku. Jednocześnie „Solidarność” miała podporządkować się przepisom Konstytucji PRL.

Porozumienia zawierały w sobie także zobowiązania władzy do zniesienia cenzury. Wiele z zapisów poświęconych było sytuacji gospodarczej PRL, m.in. większej samodzielności przedsiębiorstw czy udziałowi pracowników w zarządzaniu, które miały zostać wprowadzone po przedstawieniu przez stronę rządową założeń reformy.

W porozumieniach rząd zobowiązał się do przywrócenia do pracy ludzi zwolnionych po wydarzeniach z 1970, 1976 i 1980 roku. Uznano także prawo robotników do strajku.

Gdański sierpień, ale także inne wydarzenia z tego okresu w Polsce, były sprzeciwem wobec polityki władz PRL. Trwający później karnawał „Solidarności” został w sposób zbrodniczy zakończony stanem wojennym, wprowadzonym przez zamach stanu gen. Jaruzelskiego. Sierpień 1980 roku dał ludziom wielką nadzieję na zmianę, niestety okazało się, że władza nie była gotowa na jakiekolwiek ustępstwa. Wielu autorów Porozumień Sierpniowych zostało później internowanych.


D. Płoski